و فريفته . و غره شدن : فريفته شدن و اميد بيهوده داشتن . و غافل شدن . غره ( qorre ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - سپيدى در پيشانى اسب . و نخستين روز از هر ماه . و غرهء سلطنت روز افزون يعنى بانى اين سلطنت كه پيوسته در تزايد است . و غرهء ناصيهء سلطنت : يكى از القاب شاهزادگان است . غرى ( qar ) ا . ع . حسن و زيبائى . غرى ( qar ) م . ع . غرى غرى و غراء . مر . غراء . غرى ( qari ) و ( qariyy ) ا . ع . نيكو و خوب صورت از مردم و جز آن . و بناى نيكو . غرى ( qorr ) ا . ع . زن مهتر قوم . غرياسنگ ( qary sang ) ا . پ . نان تنك كه در روغن بريان كرده باشند . غرياق ( qery q ) ا . ع . نام مرغى . غريان ( qariyy ne ) ا . ع . بصيغهء تثنيه : نام دو بنا در كوفه يا دو صخرة و يا دو خرپشته . غريب ( qarib ) ص . ع . هر چيز نادر و نو . و مسافر . و دور شونده . و بيگانه . ج : غرباء . غريب ( qarib ) ا و ص . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز نادر و عجيب و بيگانه . و از خانمان دور افتاده . و مسافر . و مرد غريب : مرد اجنبى و بيگانه . غريبانه ( qarib ne ) ص و م ف . پ . هر چيز سزاوار بگدائى و مفلسى . غريب پرور ( qarib - parvar ) ص . پ . كسى كه مردم درويش و بينوا را بنوازد و پذيرائى كند . غريب‌پرورى ( qarib - parvari ) ا . پ . ملاطفت و مهربانى دربارهء مردمان درويش و غريب و بينوا . غريبة ( qaribat ) هر چيز نادر و بيگانه . ج : غرائب . غريبة ( qaribat ) ا . ع . آسياى دستى كه همسايگان بهم عاريه دهند . غريب زاده ( qarib - z de ) ا . پ . زادهء زنا و حرامزاده . غريب‌گز ( qarib - gaz ) ا . پ . جانوركى كه غسك و ساس نيز گويند . غريب‌نواز ( qarib - nav z ) ص . پ . نوازندهء مردمان درويش و مسافر و بينوا . غريب‌نوازى ( qarib - nav zi ) ا . پ . نوازش از مردمان درويش و بينوا . غريبه ( qaribe ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - هر چيز لطيف و ظريف و خوشنوا . و هر چيز نو و بديع . غريبى ( qaribi ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - بيگانگى و غربت . و بينوائى و گدائى و افلاس . و فروتنى . و عدم آشنائى . و تعجب . و غريبى كردن : مسافر شدن و سفر كردن و بيگانگى كردن و عدم آشنائى نمودن . و وحشت كردن . غريچى ( qarici ) ا . پ . سرماى سخت . و زمستان سخت . غريد ( qarid ) ا . پ . دخترى كه به شرط دوشيزگى شوهر دهند و دوشيزه نباشد و غربد و غرود . غريد ( qarid ) ص . ع . طائر غريد : مرغى كه صداى خود را بلند كند و آواز خوش خواند . غريد ( qerrid ) ص . ع . طائر غريد : مرغ بسيار خوش آواز و بلند آواز . غريدن ( qoridan ) ف ل و م . پ . بانگ زدن و فرياد زدن . و بانگ كردن رعد . و نعره زدن و فرياد كردن با آواز بلند . و خميازه كردن . و كشيدن . و دراز كردن . غريدن ( qorridan ) ف ل . پ . غرش كردن و فرياد كردن جانوران وحشى . غرير ( qarir ) ا . ع . جوان بىتجربه و ناآزموده كار . ج : اغراء و اغرة . و كفيل . و زندگانى با فراغ خاطر . ج : غران . و خلق و خوى نيكو . و دربارهء مردى كه پير شود مىگويند : ادبر غريره و اقبل هريره يعنى بدخوى و كج خلق گرديد . و قولهم : انا غريرك منه يعنى مىترسانم تو را از آن . و انا غريرك من فلان اى لن ياتيك ما تغتربه يعنى نمىآيد تو را ما دامى كه فريفته و اميدوار به او هستى . غرير ( qarir ) ص . ع . فريفته شده و بباطل اميدوار گشته و مغرور . غريراء ( qorayr ' ) ا . ع . گياهى خوشبوى و معطر . غريرة ( qarirat ) ا . ع . دختر بىتجربهء ناآزموده كار . ج : غرائر . غريرن ( qariran ) ا . پ . گل و لاى سياه كه در بن حوض و تالاب و جوى پديد آيد . غريز ( qariz ) ا . پ . حلم و بردبارى . و ترك انتقام از بدى . غريزان ( qariz n ) ا . پ . غربال و پرويزن . غريزة ( qarizat ) ا . ع . سرشت و طبيعت و قريحه . ج : غرائز . غريزن ( qarizan ) ا . پ . خلاب و لاى و گل سياه بن حوض و جز آن . و غربال و پرويزن . غريزى ( qarizi ) و غريزيه ( qariziyye ) ص . پ . - مأخوذ از تازى - طبيعى و جبلى و ذاتى . و حرارت غريزيه : حرارت طبيعى . غريژنگ ( qarijang ) ا . پ . خلاب و گل و لاى سياه بن تالاب و جوى و جز آن . غريس ( qaris ) ا . ع . ميش . و غريس غريس : كلمه‌اى كه بدان ميش را براى دوشيدن خوانند . غريسة ( qarisat ) ا . ع . خرمابن نورسته . و نهال نشانده تا كه جاى گيرد . ج : غرائس . و